Bronstexcursie

Verslag Bronstexcursie 23 september 2016

Vrijdag 23 september om 19.00 uur was het zover: Het 203e uitje van soos Kiek Uut ging van start!
Vanuit allerlei uithoeken verzamelden 22 personen zich op een parkeerplek in de bossen tussen Ughelen en Hoenderloo. Daar werd iedereen verwelkomd door boswachters en veldwachters. Eerst werd er een korte wandeling gemaakt naar het natuurtheater. Dit is een houten gebouw midden in het leefgebied van edelherten, zwijnen en reeën. Binnen kregen we van de boswachters uitleg over de bronst van edelherten. Ook mochten er verschillende geweien gevoeld worden. Na koffie, thee en plaspauze, werd er met aangepast geluidsniveau terug gewandeld naar de parkeerplaats. Het begon al aardig te schemeren toen daar in de klaarstaande huifkar gestapt mocht worden. Deze huifkar werd getrokken door een echte laro (geen paardenras maar een LandRover) Om het aanwezige wild niet al te veel te verstoren, werd ook hier radiostilte toegepast. Na een rit van ongeveer 10 minuten werd er gestopt aan de rand van een heidegebied. Verder mocht er onder leiding van 3 boswachters gelopen worden. In de verte was het burlen al af en toe te horen! Burlen is het karakteristieke geluid dat edelherten maken als ze op zoek gaan naar een vrouwtjeshert. Eén edelhert heeft zo’n 20 vrouwtjes! Om deze bij elkaar te houden, vraagt heel wat inspanning! Tijd om te eten of te slapen is er nauwelijks, want je wilt natuurlijk niet dat een ander er met jouw vrouwtje vandoor gaat! Een mannetjeshert valt soms wel tot 40 kilo af tijdens de bronst (= paartijd) Daar kunnen de meeste mannen nog wat van leren, maar dat even terzijde.
Er volgde een indrukwekkende wandeling over de inmiddels donker geworden hei. Op de achtergrond waren eerst nog de schoten te horen van oefenende militairen, maar gaandeweg werd het steeds stiller. Het burlen was vrijwel constant te horen. Soms heel in de verte en soms van heel dichtbij! Iedereen genoot op zijn/haar eigen manier. Af en toe werd er stil gestaan om alle geluiden extra goed te kunnen horen. Helaas komt aan alle goede dingen een eind, zo ook aan deze bijzondere ervaring. Met de huifkar werden we teruggebracht naar de parkeerplaats. Na de slotwoorden van de boswachter en de veldwachter werd iedereen naar het station of huiswaarts gebracht! Ook dit Kiek Uut Uitje kan de boeken in als zeer geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar!! Organisatie en vrijwilligers hartelijk bedankt!!

Welkom!

Leuk dat je (weer) langskomt op mijn website. Hier kun je lezen en bekijken wie ik ben en wat ik doe! Zoals je kunt lezen/zien verveel ik me nooit!  Ik ben benieuwd naar je reactie! Ook vragen of suggesties kun je mailen naar: ellenzieleman@hotmail.com. Alvast bedankt!

Veel lees- en kijkplezierpoot moos

Zo’n gesprek als dit heb ik zelfs niet met mijn vrouw

Deze week mocht ik Bartiméus weer vertegenwoordigen als gastvrouw in Deventer.

Een half uur voor de geplande afspraak kwam een bijzonder nerveuze oudere heer de wachtruimte binnen. Nadat hij zich van zijn jas had ontdaan, heb ik hem een lekker kopje koffie aangeboden. Omdat er verder niemand aanwezig was, ben ik even bij hem gaan zitten. Toen ik hem vroeg of hij wist wat er ging gebeuren, vertelde hij dat hij voor een visueel functie-onderzoek en een intakegesprek kwam en dat hij het erg spannend vond. ‘Ik vind het heel confronterend dat in korte tijd alles aan bod komt waar ik moeite mee heb’, vertelt hij mij. We raakten aan de praat over hoe het is om minder te zien en wat je daarbij zoal tegenkomt. Er ontstond een verbinding, omdat ik ook over mijn eigen ervaringen met mijn visuele beperking kon vertellen. Hij gaf aan dat hij het prettig vond eens met een lotgenoot te kunnen praten. “Zo’n gesprek als dit heb ik zelfs niet met mijn vrouw” vertrouwde hij mij toe.

Net voordat hij aan de beurt was, gaf hij aan al een stuk relaxter te zijn door de hartelijke ontvangst en het fijne gesprek. Het gaf niet alleen hem een prettig gevoel, maar ook mijn dag is hierdoor mooier gekleurd! Mijn aanwezigheid als gastvrouw op de locatie zorgde ervoor dat er tijd en aandacht was, wat deze cliënt nodig had!

Het vergroot mijn zelfvertrouwen om door middel van mijn inzet bij te mogen dragen aan het welbevinden van lotgenoten.
Daar doe ik het voor!